Moder miesiąca: Fallout Londyn
Kiedy kilka lat temu zespół Fallout: Londyn ujawnił swój projekt, spotkał się on z natychmiastowym zainteresowaniem społeczności moderskiej. Choć zdarzają się mody przedstawiające świat Fallouta w nowych miejscach, to ogromne przedsięwzięcie zabiera serię tradycyjnie osadzoną w satyrze na USA do bogatego kulturalnego świata Wielkiej Brytanii, przenosząc akcję do Londynu.
W tak ambitnym projekcie trzeba przemyśleć wiele spraw, ale utalentowani moderzy z zespołu FOLON ciężko pracują nad ukończeniem moda, który pozwoli graczowi odwiedzić londyńską wersję pustkowia. Ekipa podtrzymuje ekscytację w środowisku moderskim, udostępniając indywidualne stroje, uzbrojenie i inne elementy w miarę ich powstawania. Niedawno cała udostępniona już zawartość została zebrana w jeden „Fallout London Standalone Releaser” (Bethesda.net, Nexus), który chętni gracze mogą pobrać właśnie teraz. Dziś rozmawiamy z zespołem Fallout: Londyn o ich strategii udostępniania zawartości, wielu źródłach inspiracji i procesie współpracy w trakcie tej brytyjskiej inwazji.
Seria Fallout jest głęboko osadzona w realiach USA lat 50. oraz ich futurystycznych ideałach, satyrycznie nałożonych na krajobraz postapokaliptyczny. W jaki sposób pozostajecie wierni tej wizji, jednocześnie rozszerzając serię Fallout na miasto poza Ameryką?
Choć gry z serii Fallout rozgrywają się w Stanach Zjednoczonych i komentują tamtejsze zwyczaje, takie motywy jak nieskończony cykl wojny, ludzka chęć przetrwania i nasze ciągłe próby odtworzenia czy ulepszenia cywilizacji są wspólne dla wszystkich krajów. Fallout Londyn korzysta z formuły Fallouta 3 i Fallouta 4, a więc przedstawia duże miasto oraz związaną z nim historię i kulturę, zarówno rzeczywistą, jak i fikcyjną. Od wiktoriańskich statków więziennych przez „Śmierć Artura” Thomasa Malory'ego i szekspirowskie sztuki, aż po obrady parlamentu, gracze zaangażują się i poznają realia naszego moda w sposób unikatowy dla Londynu, a jednocześnie zgodny z formułą Fallouta.
Jakie elementy londyńskiej/brytyjskiej kultury, społeczności i historii były najbardziej inspirujące i najciekawsze do umieszczenia w realiach Fallouta?
Wielka Brytania ma bogatą historię kulturalną. Do wyboru jest mnóstwo rzeczy. Zdecydowaliśmy się, że wprowadzimy do gry takie charakterystyczne elementy jak gwardia królewska, średniowieczni rycerze czy Guy Fawkes. Inspirujemy się też innymi kwestiami, takimi jak dwie wojny światowe czy druidzka spuścizna kraju. Ja najbardziej lubię to ostatnie. W naszym niedawno opublikowanym wideo widać kilka postaci z tej frakcji.
Przed premierą pełnej wersji Fallout: Londyn w indywidualnych modach udostępniliście szereg strojów i rodzajów uzbrojenia. Dlaczego zdecydowaliście się na taką strategię?
Wiemy, że w społeczności moderskiej nie ma nic bardziej frustrującego niż czekanie na coś, co ostatecznie nigdy się nie pojawia. Te małe fragmenty zawartości to nasza zapowiedź tego, co na pewno się wydarzy. Mały smaczek wycięty z większej całości. To nie wpłynie negatywnie na odbiór ostatecznej wersji, jest jedynie dowodem, że cały czas pracujemy, że pełny mod nadchodzi i że będzie niesamowity.
Na co liczycie, kiedy już gracze zobaczą wszystkie te elementy w finalnym modzie, po jego premierze?
Mamy nadzieję, że w pełni zanurzą się w londyńskim pustkowiu. Włożyliśmy mnóstwo wysiłku w budowę spójnego świata, który jest pełen zawartości, pełen frajdy i wydaje się być jednością z resztą serii, ale ma też własny niepowtarzalny styl. Chcemy, aby gracze czuli, że są połączeni z uniwersum Fallouta, ale patrzą nań z nowej perspektywy.
Istnieje szereg innych, także ambitnych projektów moderskich, rozszerzających świat Fallouta 4 na nowe miasta. Czy czujecie jakąś przyjazną konkurencję? A może inspirujecie się wysiłkami innych zespołów?
Zdecydowanie inspirują nas inne zespoły, a czasem widzimy, że musimy zwiększyć wysiłki, aby wyrównać poziom z innymi. Niektóre projekty są niesamowite i bardzo się cieszymy z przyjaznej konkurencji, która pozytywnie wpływa na naszego moda. Pozostajemy w bliskim kontakcie z innymi zespołami, a czasami nawet nawiązujemy współpracę – przykładowo pracowaliśmy bezpośrednio z twórcami projektu Vault 13: przekazaliśmy im materiały 3D, a w zamian uzyskaliśmy pomoc dotyczącą skryptów i projektów poziomów. Współpraca z innymi ekipami to świetna sprawa. Mamy nadzieję, że my też inspirujemy innych moderów.
Czym różni się współpraca na ogromną skalę przy tak dużym projekcie od tworzenia mniejszych modów przygotowywanych na własną rękę?
Praca w tak dużym zespole zdecydowanie ma swoje wady i zalety. Koordynuję ten projekt, więc muszę dbać o to, by wszyscy dobrze ze sobą współpracowali i zachowywali spójność. To wymaga komunikacji i koordynacji na zupełnie innym poziomie niż przy projektach solowych. Jest to dosyć stresujące zajęcie, ale pozwala poznać naprawdę wspaniałych i utalentowanych ludzi, którzy pasjonują się tym, co my. Mnie osobiście udało się nawiązać w ten sposób wiele długotrwałych przyjaźni, a to bardzo cenne. Czasem jednak przychodzi czas na smutne rozstania, kiedy ktoś opuszcza projekt i zaczyna tworzyć coś na własną rękę. To słodko-gorzkie sytuacje.
