Tworzenie talii tematycznej: Machinacje rodu Hlaalu

Witam w kolejnej odsłonie cyklu „Tworzenie talii tematycznej”, w którym przyglądamy się gotowym taliom z rozszerzenia Rody Morrowind i sprawdzamy, jak można zmaksymalizować ich potencjał przy użyciu kart zwykłych i rzadkich.

Dziś bierzemy na warsztat Machinacje rodu Hlaalu, by pod koniec artykułu cieszyć się niedrogą, ale nieco bardziej spójną wersją tej talii.

Ponieważ spośród 75 kart jedynie cztery kosztują więcej niż pięć punktów magii, zaprezentowana powyżej, niezmieniona wersja talii stanowi uosobienie ofensywy. Ród Hlaalu zna wiele świetnych sposobów na zalanie pola bitwy pomniejszymi stworzeniami, które następnie zaczynają zagrażać przeciwnikowi, szybko pozbawiając go zdrowia. My jednak musimy mieć pewność, że te możliwości z początkowej fazy gry zapewnią nam realną przewagę i dlatego najważniejsze karty musimy mieć w trzech egzemplarzach, by do maksimum zwiększyć szanse na dobieranie ich w każdej partii.

Na początek chciałbym zwrócić uwagę na kartę, która jest fantastycznym rozwiązaniem dla rodu Hlaalu: podżegacza Nordów. W talii na razie nie ma żadnego jej egzemplarza (nie licząc pojedynczego oddziału najeźdźców), ale zaraz to zmienimy! Podżegacz Nordów doskonale współpracuje z wieloma kartami Hlaalu, takimi jak nawiedzona posiadłość (którą gracze dysponujący niewielkim budżetem powinni jak najszybciej pozyskać w jak największej liczbie egzemplarzy) czy kowal z Niższej Dzielnicy. Dodatkowo podżegacza można dobrać przy pomocy goblińskiego wywiadowcy! W świetle takich korzyści, maksymalne wykorzystanie podżegacza Nordów oraz oddziału najeźdźców jest absolutną koniecznością.

Pozostałe darmowe karty dostępne w talii najlepiej utrzymywać na poziomie jednego lub dwóch egzemplarzy, aby móc jak najskuteczniej korzystać z przywołań wywiadowcy. Poza tym, jeśli stawiamy na goblińskiego wywiadowcę w trzech egzemplarzach, warto też dobrać kolejnego gwardzistę Septimów, aby zapewnić sobie dodatkową opcję defensywną, z której chętnie korzystają użytkownicy talii rodu Hlaalu, i móc usunąć resztę darmowych kart.

Teraz pora przyjrzeć się kartom za dwa punkty magii. Zdrajca z Twierdzy Smutku oraz tan Pękniny to świetne rozwiązania, z których korzysta wiele talii rodu Hlaalu, ale to karty epickie. My w naszej talii stawiamy na nieco tańsze zamienniki. Na początek przyda nam się trzeci egzemplarz rekruta Gildii Wojowników, surańskiego lombardu i lalkarki z Balmory. Można też usunąć z talii zawzięte kagouti, by zrobić miejsce dla instruktorki V Legionu, która co prawda ma gorsze statystyki niż kagouti, ale za to posiada zdolność, którą ta akurat talia może dobrze wykorzystać.

A skoro już jesteśmy przy kartach, które zwiększają siłę naszych stworzeń, to świetnym rozwiązaniem jest kapitan klanu orków. Jeśli połączy siły z instruktorką, stworzenia dysponujące Szarżą zaczną zadawać imponujące obrażenia. Warto też mieć maksymalną liczbę egzemplarzy strażnika bramy Morkul, który jest podwójnie przydatny w defensywie jako Proroctwo.

Przy tylu dodanych kartach, trzeba z talii to i owo usunąć. Dwemerowa łamigłówka nie odgrywa jakiejś szczególnej roli w naszej strategii, a z kolei karty na straży i przychylność Crassiusa są zbyt bierne jak na ofensywę, na którą chcemy postawić na wczesnym etapie gry. Możemy też wyrzucić przemytnika cukru, który ma potężne zdolności, ale za to odstaje w zakresie mocy i zdrowia. Jeśli ktoś chce wprowadzać w tej talii dalsze zmiany, powinien pamiętać o innych kartach za jeden punkt magii, takich jak naznaczony czy kandydatka Morag Tong.

Przechodząc do coraz droższych kart, możemy śmiało usunąć z talii cichego pielgrzyma i rozejrzeć się za nawiedzoną posiadłością, która bardzo się przyda w maksymalnej liczbie egzemplarzy! Możemy też zrezygnować z dilerki skoomy, ponieważ ze stworzeń z Likwidacją mamy już rekruta Gildii Wojowników i konsula dwóch lamp. Aby zrobić sobie nieco więcej miejsca, usuniemy też ochroniarzy Drena, nakazy egzekucji i jeden egzemplarz torvalskiej oszustki. Nakaz egzekucji można zastąpić trzecim egzemplarzem ostrego oszczepu, a ochroniarzy Drena warto wymienić na bardziej agresywnego skrzekacza. Wygospodarowane miejsce można wykorzystać na trzy egzemplarze wojownika ze Wschodniej Marchii, dzięki któremu wywierając presję na przeciwniku zawsze będziemy mieli karty w ręku. Ostatnia proponowana przeze mnie zmiana to zastąpienie kart zarządca Zacisza Dusz i królowa kwama, które są nieco za wolne jak na taką talię, dwoma kolejnymi egzemplarzami obrońcy roju, by na początku starcia zapewnić dodatkową ochronę naszym ofensywnym oddziałom.

Tak zmodyfikowana talia powinna pozwolić nam ruszyć ostro z kopyta i pomóc w wywieraniu nieustannej presji na przeciwniku, póki ten nie straci całego zdrowia. Co więcej, wszystkim sympatykom rodu Hlaalu gorąco polecam ukoronowanie talii pełnym zestawem nawiedzonych posiadłości. Można też dodać do niej więcej kart ułatwiających dobieranie; Jeśli komuś zależy na stałym dopływie kart, popielny berserker jest lepszym rozwiązaniem niż losowa karta z Ochroną zapewniana przez kasztelana Fortu Księżycowego, zaś triumfujący jarl może okazać się bardziej przydatny niż niksowół, jeśli okaże się, że trzeba mieć więcej kart w ręku niż na polu bitwy.

Mam nadzieję, że niniejszy artykuł pomoże ci dobrze rozpocząć przygodę z talią rodu Hlaalu i otworzy drogę do sukcesów w drabince rankingowej i szybkiej grze, a także zachęci do dalszych eksperymentów, które pozwolą jeszcze bardziej rozwinąć tę talię!